In de noordelijke Alpen ligt wellicht de mooiste berg van Frankrijk, de roemruchte Col de l'Iseran met een top van 2770 meter.

Beoordeling :
  Prima wegdek, indrukwekkend landschap, prachtig uitzicht, gelijkmatige klim, hoge sneeuwwallen in juni.

Geografie Beklimmingen Foto's
Geschiedenis Wielerhistorie Kaart

Geografie

Land :
District : Alpen
Deelstaat : Isere
Wegnummer : D902

De Col de l'Iseran is met zijn 2770 m de hoogste verharde bergpas van de Alpen.
De Cime de la Bonette is met 2802 meter wel een stuk hoger, maar dat betreft geen pas.

De col is genoemd naar het gebied l'Iséran, dat op zijn beurt naar de river de Isère genoemd is.
Die rivier ontspringt beneden aan deze col in Val-d'Isère.

Geschiedenis

Na 20 jaar werken was de pas in 1937 gereed en werd deze officieel geopend door Albert Lebrun, de president van Frankrijk.

Beklimmingen

Vanuit Val d'Isere:
bron: cyclingcols.com
     
  Lengte : 17 km
Hoogteverschil : 966 m
Gemiddeld stijgingspercentage : 5.7 %
Maximale stijging : 9.8 %
Haarspeldbochten : 7
Bijzonderheden : -
   
 
 
 
 
 
 
 
 

Vanuit Lanslebourg :      
  Lengte : 31.5 km
Hoogteverschil : 1380 m
Gemiddeld stijgingspercentage : 4.4 %
Maximale stijging : 12.8 %
Haarspeldbochten : 5
Bijzonderheden :
-
   
   
   
   
   
   
   
   
   

Wielerhistorie

De berg werd voor het eerst in de Tour de France bedwongen in 1938.
Eerste renner op de top was de Belg Felicien Vervaecke.


Jaar : Eerste doorkomst : Land:
1938 Felicien Vervaecke
1939 Sylvere Maes
1949 Giuseppe Tacca
1959 Adolf Christian
1963 Fernando Manzaneque
1992 Claudio Chiapucci
2007 Yaroslav Popovic

Foto's

Stuwdam bij Tignes
 

Kaart



Het verhaal

23 juni 1993

Een mooie zonnige dag in juni besluiten Leo en ik het erop te wagen.
De beklimming van de Col d'Iseran vanaf Val d'Isere.
Op de grafiek ziet het er al heftig uit en de hoogte van 2770 meter boezemt ook het nodige ontzag in.

De klim is fraai en loopt best lekker.
Er zijn heel weinig bochten en hairpins en het is overal prachtig groen.
Hoe hoger we komen hoe meer sneeuw er ligt.
Het laatste stuk rijden we tussen heuse sneeuwwallen.
Het smeltwater sijpelt over de weg onder een heerlijke zon.

Boven op de top is het uitzicht adembenemend.
Het gevoel om op zo'n hoogte te staan is fantastisch!
Even een paar foto's, jasje aan en weer afdalen.