De Timmelsjoch / Passo del Rombo is een bergpas in Oostenrijk met een top die ligt op 2509 meter.

Beoordeling :
  Mooi wegdek, genummerde haarspeldbochten, grensovergang Oostenrijk/Italie.

Geografie Wielerhistorie Foto's
Geschiedenis De Bochten Het Verhaal
Beklimmingen Foto's - -

Geografie

Land :
Deelstaat : Tirol, Zuid-Tirol
Wegnummer : 186, SS44bis

De Timmelsjoch (Italiaans : Passo del Rombo) is een 2509 meter hoge bergpas op de grens tussen het Oostenrijkse Tirol en het Italiaanse Zuid-Tirol.
De pas verbindt Sölden in het Ötztal met St. Leonhard in Passeier in het Passeiertal richting Meran.
De Timmelsjoch scheidt de Ötztaler Alpen van de Stubaier Alpen en is gelegen tussen twee bergtoppen, de Jochköpfl (3141 meter) in het noordoosten en de Wurmkogl (3082 meter) in het zuidwesten.
De pas is veel minder belangrijk voor het verkeer dan de Reschenpas (40 kilometer westelijker) of de Brennerpas (25 kilometer oostelijker).

De Timmelsjoch is de hoogste grensovergang van Oostenrijk.

Geschiedenis

De naam Timmels stamt vermoedelijk af van het Latijnse tumulus, wat heuvel betekent.
Vanuit het zuiden trokken in de prehistorie vanuit het Passeiertal over de Timmelsjoch de eerste bewoners naar het Ötztal. Reeds in 1241 werd de pas als Thymels vermeld.
Rond 1320 werd een steil bergpad voor pakezels aangelegd. Het vormde al vroeg een handelsroute voor de koopmansfamilies Fugger en Welser uit Augsburg.
In 1897 besloot de Tiroler Landdag tot de aanleg van een weg over de Timmelsjoch, maar andere projecten kregen hierop voorrang.

Door het Verdrag van Saint-Germain uit 1919 liep de grens tussen Oostenrijk en Italië over de pas.
In de laatste weken van de Tweede Wereldoorlog in april en mei 1945 trokken grote aantallen soldaten van de Deutsche Wehrmacht terug naar het Ötztal.

Vlak na de Tweede Wereldoorlog kwam het plan op tafel om een weg aan te leggen over de Timmelsjoch.
De Oostenrijkse politicus Eduard Wallnöfer nam daarbij het voortouw.
Tussen 1955 en 1959 werd de weg aan de noordzijde aangelegd voor een totale bouwsom van 28 miljoen schilling (omgerekend circa 2 miljoen euro).
Het zuidelijke gedeelte vanuit het Passeiertal tot twee kilometer onder de pas was reeds tijdens het bewind van Benito Mussolini vanaf 1933 gebouwd.
Bij het sluiten van de alliantie tussen de asmogendheden in 1936 kwamen Mussolini en Adolf Hitler echter overeen de werkzaamheden te staken.
Op 7 juli 1959 was de gehele weg aangelegd, maar het duurde nog tot 15 september 1968 alvorens de straat in beide richtingen vrijgegeven werd.

Beklimmingen

Vanuit Sölden :      
  Top : 2474 m
Lengte : 23.8 km
Hoogteverschil : 1322 m
Gemiddeld stijgingspercentage : 4.7 %
Maximale stijging : 14.6 %
Haarspeldbochten : 11
Bijzonderheden :
Bochten genummerd van 1 t/m 11.
 
Tolweg
 
 
 
 

Vanuit Sankt Leonhard in Passeier :      
  Top : 2474 m
Lengte : 28.6 km
Hoogteverschil : 1798 m
Gemiddeld stijgingspercentage : 6.3 %
Maximale stijging : 14 %
Haarspeldbochten : 10
Bijzonderheden : -
   
   
   
   
   
   
 

Wielerhistorie

Slecht 1 keer werd de Timmelsjoch beklommen in een grote ronde.
In 1988 was het de Zwitser Daniel Gisiger die tijdens de Giro d'Italia als eerste boven kwam.

Jaar : Eerste doorkomst : Land:
1988 Daniel Gisiger

De Bochten

De westkant van de Timmelsjoch heeft 11 genummerde bochten (Kehren):

Nummer : Hoogte :  
1 1930 m
2 1970 m
3 2031 m
4 2049 m
5 2262 m
6 2278 m
7 2344 m
8 2356 m
9 2397 m
10 2442 m
11 2459 m

Foto's

Klik op foto voor meer foto's.

Kaart

Het Verhaal

4 september 2011

Het is prachtig weer en we besluiten de Timmelsjoch (2509 m) te gaan fietsen vanuit Sölden.
Vanuit het dorp begint het al meteen behoorlijk te stijgen.
Er volgen een aantal lawinetunnels (galerij) en een 3-tal haarspeldbochten alvorens de weg linksaf slaat.
Het echte begin van de Timmelsjoch wordt aangeduid met een groot bord.

Henk heeft het moeilijk, maar ik weet hem door de moeilijke fase te trekken en plotseling krijgt hij weer zin en moed.
Ik fotgrafeer me te pletter en schiet elke bocht. Hierdoor staat onze Henk wel heel vaak op de foto.
De Timmelsjoch is een zeer onregelmatige klim, maar er is steeds weer wat anders te zien.
Als we de Mautstelle (tolstation) voorbij zijn gaat het een stukje naar beneden en om de punt van een rots draait de klim naar de andere kant van de berg.
Hier waait het hard en zijn er plotseling veel wolken (witte en zwarte).
Het laatste stuk met nog een aantal hairpins doen we in de mist en dan ben je ook zo maar boven op de top.

In het restaurant boven nemen we wat te eten en worden we getrakteerd op een heus live optreden van een stel lokale blazers.
We knijpen er snel tussenuit en rijden in de motregen naar beneden richting Sölden.
Al snel wordt het droog en rijden we weer in de zon.