De Guanella Pass is een pas van 3557 meter hoogte in de Rocky Mountains in de staat Colorado.
| Beoordeling : | |
|---|---|
| Prachtige klim, prima wegdek, fantastisch uitzicht, nauwelijks verkeer. |
| Land : |
|
|---|---|
| Staat : | Colorado |
| Wegnummer : | Guanella Pass Road (381) |
De Guanella Pass is een pas die reikt tot een hoogte van 3557 meter.
Deze pas is in 1953 genoemd naar Byron Guanella, een belangrijk man in de wegenbouw destijds.
De klim begint vanuit Georgetown, waar je meteen 4 haarspeldbochten voor je kiezen krijgt.
Hierna vlakt het enigzins af als je langs 2 meren rijdt.
Aan het einde nog een paar haarspeldbochten en dan ben je boven.
Als je nu rechts nog even het hupje naar de parkeerplaats neemt dan heb je mooi zicht op zowel Mount Bierstadt als Mount Evans.
Vanuit Georgetown:
| Top : | 3557 m (11.670 ft) |
|---|---|
| Lengte : | 17.4 km (10.8 mi) |
| Hoogteverschil : | 943 m (3094 ft) |
| Gemiddeld stijgingspercentage : | 5.4 % |
| Maximale stijging : | 10 % |
| Haarspeldbochten : | 8 |
| Bijzonderheden : | - |
Foto's
Kaart
Het verhaal
3 juli 2019
Vandaag zijn we weer boven de 3000 meter geweest en wel op de Guanella Pass die reikt tot een hoogte van 3557 meter.
Deze pas is genoemd naar Byron Guanella in 1953, een belangrijk man in de wegenbouw destijds.
We beginnen in Georgetown, gelegen op een hoogte van 2600 meter, aan de klim.
In het begin al meteen een paar haarspeldbochten en meteen ook al pittige stukken.
In 1 van de eerste bochten ga ik dom onderuit als ik een foto probeer te maken.
Schaafwonden en een kromme derallieur is de schade.
Gelukkig weet Henk de fiets te herstellen en kan ik verder.
De weg over deze pas is heerlijk stil en vrijwel autovrij.
De natuur is overweldigend en het is echt genieten op de fiets.
We passeren een aantal stuwmeren, waar het water kraakhelder is en je de vissen kunt zien zwemmen.
Net over de helft van de klim rent er een groot hert over de weg vlak voor Henk langs.
Frank beweert marmotten gezien te hebben, maar die heb ik nog tegoed.
Hoe hoger je komt hoe mooier alles wordt.
Er ligt weinig sneeuw en het is boven de 3300 meter nog steeds heerlijk warm.
Boven staat gelukkig een pasbord :)
Ik kan wel zeggen dat tot nu toe de mooiste klim is die we hier gereden hebben.
Leukste is dat ik deze niet in het programma had staan, maar via een Amerikaanse wielrenner eergisteren als tip had gekregen.
Terug in Georgetown, waar de tijd stil heeft gestaan, eten we een heerlijke burger in een klein tentje.
Opvallend is hoe vriendelijk de mensen hier zijn, maar ook overal onderweg.
Men is nieuwsgierig en men moedigd je aan als ze voorbij rijden met de auto.