2006

Vandaag de eerste 90 kilometers gemaakt.
De grote cols laten liggen voor morgen.
Toch een pittige rit met de Col de Grosse Pierre, Col de Bramont en de Col de la Schlucht.
De benen moeten nog wennen aan het klimmen, maar het gaat best aardig.
Een beetje meer zon zou niet gek zijn.
Morgen is het plan om de Grand Ballon te gaan doen. Zal me benieuwen.
Het is hier overigens prachtig. Wat een mooie uitzichten en wat is alles groen.
Het is een genot om hier te fietsen.

Ik ben verliefd. Verliefd op de Grand Ballon. Ze is prachtig, groot, kaal, gemeen en steil.
Vandaag dan toch echt de Grand Ballon gereden. Met 1343 meter de hoogste van de Vogezen.
We zijn gekomen via de beklimming van Le Markstein, een prachtig rustig weggetje tussen de bomen.
Bij Markstein zie je de Grand Ballon liggen. Best wel indrukwekkend en hoog.
Boven is het koud en winderig. De spaghetti is lekker en dan weer klappertandend naar beneden.
Onderweg zien we een bord dat het nog 13 kilometer naar Gérardmer is.
Vijf kilometer verder, na een afdaling, staat er weer zo’n bord met 13 kilometer.
Raar, zouden ze boven dan in mijlen hebben staan en beneden in kilometers?
Ik houd het maar op de Franse slag.
Terug bij het hotel staat er 100 kilometer op de teller.

Vandaag met Hans en Bert (die gisterenavond zijn gearriveerd) hetzelfde rondje gefietst als gisteren.
De temperatuur was een stuk beter. Dit in tegenstelling tot de benen.
Die waren erg stram. Niet vreemd na twee dagen fietsen.
Bovenop de Grand Ballon heerlijk koffie gedronken op een zonnig terras.
Terug in Gérardmer merk ik dat ik flink verbrand ben op de bovenarmen. Wie had dat nu kunnen denken.

Vandaag reden we de cyclo Les Trois Ballons.
Zie “Les Trois Ballons” voor een gedetailleerd verslag.