1
Jade
0
Koraal
0
Topaas
1
Amaldien
1
Robijn
1
Opaal
0
Smaragd
0
Saffier
2
Diamant
3
Platina
12
Goud
41
Zilver
62
Brons
29
Klimgeit
Dit jaar hebben we niet echt last gehad van het virus en konden een tweetal reizen doorgang vinden die eerder "on hold" waren gezet.
Allereerst hebben we een week gefietst rond het Spaanse Calpe, een trainingsgbied van veel wielrenners.
Hoogepunten waren daar de beklimmingen van de Puerto de Tudons, Puerto de La Vall d'Ebo en de Puig Llorença, de klim van Tom Dumoulin.
Vervolgens vertrokken we in juni met 65 clubleden naar het Meer van Annecy.
Ook hier een paar fraaie beklimmingen als de Col de la Colombière en de Col du Grand Colombier.
In september hebben we in Oostenrijk ook nog een aantal beklimmingen af kunnen vinken van mijn "to do" lijstje.
De Nockalmstrasse is echt zeer de moeite waard en ook het weerzien met de Vrsic pas in Slovenië was heerlijk.
Beide kanten zijn samen goed voor 50 genummerde haarspeldbochten!
Er traden 13 nieuwe klimgeiten toe en er waren behoorlijk wat veranderingen van status.
Zo kon Theodoor na 4 jaar wachten zijn 100ste punt halen en zijn Diamanten trofee mee naar huis nemen.
Daniël ging naar 200 en werd "Robijnen" klimgeit. Gefeliciteerd allemaal!
Deze klim stond al jaren op het lijstje.
Met name de korte bochtenserie die tijdens de Tour de France vaak zo mooi te zien is wilde ik zelf wel eens fietsen.
In het echt blijkt het een zeer zware beklimming te zijn. Eén van de zwaarste die ik heb gefietst.
Aantal jaren geleden heb ik deze panoramaweg op een regenachtige dag met de auto verkend.
Destijds was ik al onder de indruk van deze prachtige weg.
Dit jaar werd het tijd om deze te fietsen en het is nog mooier dan ik dacht, zeker als je deze in de stralende zon fietst.
In de buurt van Calpe ligt deze klim die bekendheid kreeg door de overwinning van Tom Dumoulin van de 9de etappe in de Vuleta van 2015.
Op de top staat zelfs een groot bord met een foto van Tom.
Steile wandrace en een must voor elke wielerliefhebber.
Ik was hier al in 2004 en toen fietste in aan de andere kant van deze beroemde pas vanuit Cluses.
Destijds vond ik het een hele lastige en niet zo'n mooie klim.
De kant vanuit Thônes is echter beduidend mooier en gelijkmatiger, waardoor het een prachtige ervaring is om deze te fietsen.
Al heel lang op het verlanglijstje en uiteindelijk dit jaar kunnen fietsen.
Het kwam er steeds niet van en ik besloot om er gewoon heen te fietsen en te gaan ervaren.
Op de top een fraai eerbetoon aan Gerrie Knetemann.
