In het voorjaar een dagje in Vlaanderen gefietst met onder andere de Koppenberg, Oude Kwaremont en Taaienberg.
Je voelt hier de Ronde en het was genieten.
Dit jaar weer eens een reis van twee weken en dit keer naar Groot-Brittannië, waar we de landen Schotland,
Engeland en Wales hebben aangedaan.
Alles is hier anders: de beklimmingen zijn steiler, kaler door een lage boomgrens en wegen gaan recht omhoog.
Haarspeldbochten zijn er nauwelijks.
Het landschap is prachtig ongerept en soms overweldigend.
In het najaar een reis gemaakt met zeven andere klimgeiten naar Andorra en de Franse Pyreneeën.
Naast de klim van Tom Dumoulin, de Arcalis, stonden beroemde beklimmingen als de Col d’Aspin en de Col de Peyresourde op het programma.
Highlights van 2023
Stlwan Dam
De foto van deze stuwdam was één van de redenen om eens te gaan fietsen in Wales. Er was vooraf
twijfel of je deze onderhoudsweg naar de stuwdam wel mocht fietsen; bleek een kwestie van fiets over het hek
tillen en zelf door het draaipoortje.
Uiteraard een rustige weg met haarspeldbochten naar de stuwdam. Vanaf de dam een prachtig uitzicht op de
bochten beneden.
Col de Portet
Wrynose Pass
Deze pas vormt samen met zusje Hardknott Pass een tweeluik dat je niet snel zult vergeten. De Wrynose Pass is een bergpas met op sommige stukken een hellingsgraad van 25 procent. Het zusje de Hardknott Pass heeft zelfs een stukje van 30 procent.
Graag had ik deze laatste ook gefietst maar het werd door de regen te gevaarlijk. Moet dus nog een keer terug.
Arcalis
Koppenberg
Deze klim is vaak scherprechter in de Ronde van Vlaanderen. Tadej Pogačar reed hier wereldkampioen Mathieu van der Poel uit het wiel. Het is werkelijk een loeder van een klim: slecht liggende kasseien en percentages boven de 20 procent. Wel een must-have en je voelt hier de Ronde in je hele lijf. Schitterend!