7 augustus 2026
Vanochtend met Frank in de auto gesprongen en naar Vianden in Luxemburg gereden.
Hier hebben we nog nooit gefietst en hier liggen ook serieuze beklimmingen die klimgeitenpunten waard zijn.
Daar gaat het uiteraard niet om (pinokkio), maar een nieuw vlaggetje bij je naam is wel leuk.
Rond 13:30 uur arriveren we bij het hotel in Vianden.
We checken in, eten een broodje en stappen op voor de eerste rit.
We rijden het dorp uit over klinkers en fietsen de Mont St. Nicholas op.
Als we het dorp uit gaan heb je een fraai zicht op het kasteel van Vianden.
Via Walsdorf, Tandel en Seltz komen we in Diekirch waar we de Route d'Erpeldange opdraaien.
Hier een lekker begin van percentages rond de 14% en het dubbelgevouwen op de fiets kan worden geoefend.
Na een kleine afdaling arriveren we in Michelau en draaien de weg met naam "Bei der Kapell" op.
Dit is de Rëmertsbierg en ik weet dat dit een klim van de tweede categorie is.
Al snel blijkt waarom. Eerst is het nog 7 tot 8%, maar na de afslag naar links krijgen we 17 tot 19% voor de kiezen.
Gelukkig hebben we het dubbelvouwen geoefend en mogen we het nu echt meer dan 1 kilometer in de praktijk brengen.
Ik vind het prachtig, maar Frank iets minder.
Boven is niks of niemand maar wel 2 klimgeiten met een Luxemburg klimgeitenpunt op zak.
Het is nu nog een beetje op en af naar Vianden.
We hebben nog wel een heerlijke afdaling van 17,7%. Heerlijk.
Mooie eerste dag en heb nu al zin in morgen.
Vandaag 55 kilometer en 1125 hoogtemeters.
8 augustus 2026
Vandaag starten we meteen vanuit Vianden met de Rue du Sanatorium.
Ik heb meteen het nummer "Welcome Home (Sanitarium)" van Metallica in mijn hoofd. Past wel bij deze klim eigenlijk.
Dit is echt een hele fraaie klim van bijna 4 kilometer met een aantal haarspeldbochten en een stukje venijn in de laatste kilometer.
Je hebt op de klim een heel mooi zicht op het kasteel van Vianden.
Ik zie zelfs Frank een foto maken?
We dalen af naar Vianden en staan ineens bij een boerenweggetje wat de Mur de Vianden blijkt te zijn.
Het voldoet totaal niet aan mijn verwachtingen, maar het is werkelijk een muur waar het dubbelgevouwen naar boven harken is met stukken boven de 20%.
Frank heeft het lastig, maar dat is geen schande. Het is een zeer, zeer zware klim.
Nu fietsen we via nog 2 muren, waaronder de Haerebierg (1 km a 12%) naar Michelau, waar we gisteren ook al waren.
Hier klimmen we de Gringleeswee op en dat is wederom harken geblazen met 2.6 km gemiddeld dik 10%.
Als we weer beneden zijn gaan we op zoek naar een koffiestop.
Deze vinden we bij een hotel in Bourscheid, waar we in een prachtige tent aan het water kunnen bijkomen van de muren.
De dorpen hebben hier allemaal iets met "scheid".
Na Bourscheid krijgen we nog Lipperscheid, Hochscheid en Merscheid.
Terug in Vianden zijn we gekookt maar genieten we wel van een hele mooie dag.
Vandaag 70 kilometer en 1705 hoogtemeters.
9 augustus 2026
Vandaag de laatste dag en de route loopt vandaag wat meer noordelijk.
We rijden naar het dorp Bivels om daar de klim te doen van de Mont St. Nicholas.
Dit is een hele taaie klim van 2.7 kilometer en gemiddeld 10.1%.
Het is een smalle, rustige en prachtige weg met onderweg het uitzichtspunt van de Franse schrijver Victor Hugo, die vaak in Vianden te vinden was.
We dalen af en via een aantal korte klimmetjes arriveren we in Kautenbach.
Ik had op de kaart deze klim gevonden met een fraaie serie haarspeldbochten.
Na een stukje hoor ik raar geluid naar beneden komen.
Het blijkt een skateboarder te zijn die het fraaie wegdek en de bochten ook leuk vindt om af te dalen.
Deze klim, die loopt naar het dorp Alscheid, is nooit erg steil en is een hele fijne om te fietsen.
Via Bockhöltz en Eisenbach fietsen we weer terug richting Vianden.
Het is vandaag erg warm en drukkend en het is eigenlijk wel genoeg zo.
Echter we komen vlak langs de Mur de Putscheid en ik kan de verleiding niet weerstaan.
Ik geef Frank de sleutel en begin aan de muur van dik 2 kilometer met percentages in de dubbele cijfers en uitschieters van 17%.
Er loopt een Nederlander met de racefiets aan de hand omhoog. Hij heeft het verkeerde verzet gemonteerd en moet lopen.
Als ik weer ben afgedaald kom ik bij een groep wielrenners terecht die ook naar Vianden gaan.
Het is meteen koers en ik heb me even lekker uit kunnen leven.
Bij het hotel gekomen is het douchen, inpakken en naar huis.
Tjonge wat is het mooi om in Luxemburg gefietst te hebben.
Vandaag 65 kilometer en 1285 hoogtemeters.