18 juni 2008
Een mooie zonnige dag waar we omstreeks half tien op de fiets stappen voor het klassieke rondje over de Col de la Cayolle, Col des Champs en Col d'Allos.
Als eerste beklimmen we de Col de la Cayolle (2327 m).
Dit is een klim met het venijn in de staart.
De eerste 20 kilometer liggen tussen de 1 en 5%. Je rijdt door een kloof (gorge).
Daarna is het gedaan met de pret. Hier noteren we kilometers van 7-8%, met stukken boven de 10%.
Dat hakt er bij velen van ons behoorlijk in.
Boven besluit Bertus, de kleine generaal, om te draaien. Voor hem is het leuk geweest.
Na de foto's dalen we met negenen af en nemen een bak koffie met heuse appeltaart (Franse slag).
De tweede klim is de grote onbekende, maar blijkt al snel de meest lastige te zijn.
Ontelbare haarspeldbochten en zeer steile stukken brengt ons op de top van de Col des Champs (2095 m).
Iedereen die hier boven komt is inderdaad een kampioen.
De afdaling die volgt is verschrikkelijk. Allemaal gaten, butsen, grind, bochten en andere dingen die je allemaal niet wenst.
Beneden moet iedereen bijkomen van deze helletocht over dit geitepad.
Dan blijft er nog maar 1 col over, de Col d'Allos (2240 m).
Deze begint geleidelijk en eindigt gemeen.
Wel kun je prachtig naar beneden kijken in de enorme diepte.
We komen door het dorpje "La Foux d'Allos", wat zoiets betekent als de idioten van de Allos. Dat is een understatement!
Velen van ons hebben het zwaar.
Sommige zZitten tegen een paaltje, strekken de rug op het warme asfalt of liggen uitgeteld in de Alpenweide.
Als iedereen boven is kan de afdaling beginnen.
Ik denk dat vandaag iedereen het maximale uit zichzelf heeft gehaald. Het was een heerlijke dag!
